เคยมีคนกล่าวไว้ว่า ชีวิต ไม่ได้วัดด้วยจำนวนครั้งที่เราหายใจ หรือ คงหมายถึง ไม่ได้วัดด้วยความยืนยาว แต่ขีวิต วัดด้วย ช่วงเวลาที่ทำให้เราหยุดหายใจ สำหรับนักดำน้ำหลายๆคน ไม่ว่าจะเป็นสาย Snorkel, SCUBA, หรือ Freediving ความฝันสูงสุด คือ อยากพบเจอ สัตว์ขนาดใหญ่ อย่าง ฉลามวาฬ หรือ กระเบนราหู สักครั้ง
ครั้งนี้ ปี 2568 เป็นครั้งที่ 10 แล้ว ที่ผมได้มาเยือนอุทยานแห่งชาติหมู่เกาะสุรินทร์ ผมมาเที่ยวหมู่เกาะแห่งนี้ครั้งแรก เพราะได้อ่านเรื่องราว ของหมู่เกาะนี้ จาก เรื่อง มหากาพย์ อทุยานแห่งชาติหมู่เกาะสุรินทร์ ที่ ดร.ธรณ์ เขียนลงนิตยสาร เล่มนึง เมื่อ 20 กว่าปีก่อน แต่ผมจำไม่ได้แล้ว
ปกติ ทุกๆปิดเทอม ผมจะพาครอบครัวไปเที่ยว ต่างจังหวัดเสมอ ไม่ว่าจะชึ้นเหนือ ล่องใต้ หลังๆ ตั้งแต่เด็กๆไปเรียนฟรีไดฟ์กันมาแล้ว ทริปเลยหนักไปทางทะเลมากกว่า ปิดเทอมนี้เราวางแผนไป อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะลันตากัน เกาะนี้ผมได้ยินชื่อมานานแล้ว แต่ไม่เคยอยู่ในสายตา
น้ำทะเลที่เกาะห้า ใสมาก ใสตาแตก ใสแบบที่ไม่เคยเห็นมานานแล้ว ขนาดว่าไม่ค่อยมีแดดยังใสขนาดนี้ และสีสวยมากด้วย เป็นสีฟ้าใสอมเขียวเหมือนเทอร์ควอยซ์ กัปตันดูคลื่นลม กระแสน้ำอยู่พักนึง ก็บอกว่า ลงได้ เด็กๆ ดำผุดดำว่ายกันสนุกมาก ตั้งแต่เรียนฟรีไดฟ์กันมา การเที่ยวทะเลดำน้ำ สนุกสนานขึ้นมาก เราสามารถดำลงไปส่องตามซอกหิน ใต้ปะการัง มองหาปลา สิ่งมีชีวิตใต้น้ำอื่นๆ หรือลงไปดูน้องนีโม่ชัดๆใกล้ๆ ก็ย่อมได้